Warunkiem bezpiecznej ultrasonografii jest odpowiedni poziom kompetencji lekarzy. Umiejętność wykonania badania i prawidłowa interpretacja obrazu klinicznego to cele, do których powinien zmierzać każdy lekarz na oddziale intensywnej terapii.

W ostatnich latach ukazało się wiele prac, które zakwestionowały przydatność znaczącej liczby stosowanych
dotąd inwazyjnych metod monitorowania, takich jak np. pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego (OCŻ) czy ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej. Wykazano również, że coraz powszechniej stosowane od niedawna techniki oparte na termodylucji przezpłucnej i bioimpedancji mają wiele ograniczeń. Ultrasonografia umożliwia przyłóżkową i wszechstronną diagnostykę serca. Pozyskane w trakcie badania informacje mogą stanowić znakomite uzupełnienie badania fizykalnego i inwazyjnych badań układu krążenia. Do niedawna badanie echokardiograficzne wykonywane było wyłącznie przez kardiologów. Od kilku lat po tę metodę diagnostyczną sięgają również anestezjolodzy i lekarze medycyny ratunkowej. Zwykle lekarze tych specjalności dokonują ultrasonograficznej oceny serca, aby zidentyfikować przyczynę ostrej niewydolności krążenia, gdy nie jest możliwa natychmiastowa pomoc wykwalifikowanego echokardiografisty. Trafnie postawiona w oparciu o badanie echo diagnoza może zmienić postępowanie terapeutyczne i losy chorego.

Przejdź do artykułu