Urządzenia wentylacyjne muszą być w tzw. wykonaniu higienicznym, potwierdzonym odpowiednim atestem, i przeznaczone do stosowania w szpitalach.

Zasady działania systemów wentylacji i klimatyzacji oraz ich wyposażenie muszą wynikać z przeznaczenia obsługiwanych pomieszczeń i związanych z nimi wymagań stawianych warunkom środowiskowym w konkretnym obszarze szpitala, takim jak: parametry cieplno-wilgotnościowe, poziom natężenia dźwięku, intensywność turbulencji przepływającego powietrza, wielkość strumienia powietrza wentylacyjnego nawiewanego do pomieszczenia, udział w nim powietrza zewnętrznego, układ ciśnienia powietrza pomiędzy pomieszczeniami, czystość pyłowa i mikrobiologiczna. Pomieszczenia i obszary w szpitalach są klasyfikowane w zależności od wymaganej czystości powietrza wewnętrznego, wynikającej z ich planowanego przeznaczenia. Jest ona definiowana w oparciu o dopuszczalne stężenie drobnoustrojów i cząstek stałych. Sposób zapewnienia wymaganego poziomu czystości jest ściśle związany z rozwiązaniem systemu wentylacji i klimatyzacji: określeniem niezbędnego strumienia powietrza wentylacyjnego, wyborem wielostopniowego systemu filtracji i sposobu rozprowadzenia powietrza. Konsekwencją wyboru rodzaju przepływu powietrza (mieszającego lub quasi-laminarnego) jest wybór nawiewników powietrza.