Akredytację może uzyskać podmiot leczniczy po przeprowadzonym procesie weryfikacji tych standardów i uzyskaniu minimum 75% punktów. Wymaga to zaangażowania kierownictwa i całego personelu.

Akredytacja to pojęcie, które definiowane jest jako „uwierzytelnienie”, upełnomocnienie”, czy też „postępowanie, w którym upoważniona jednostka daje formalne potwierdzenie, że organizacja lub osoba jest kompetentna do wykonywania określonych zadań”. Odnosząc się do etymologii słów łacińskich credo – wierzę – i accredito – ufam, zawierzę, można wywnioskować, że podmiot oceniany uzyskuje zaufanie oceniającego poprzez funkcjonujące w nim standardy. Idea akredytacji sięga roku 1898 i wiąże się z nazwiskiem dr. Ernesta Codmana z Massachusetts General Hospital w Bostonie, który wprowadził tzw. „system rezultatów końcowych” dla oddziałów chirurgii, z uwagi na niski poziom opieki chirurgicznej. Były to zestawy jednolitych wymogów. W 1917 roku Amerykańskie Kolegium Chirurgów wprowadziło pierwsze standardy akredytacyjne – standardy minimum. W latach 1918-1951 w USA na podstawie standardu minimum oceniano szpitale, które dobrowolnie przystępowały do tego procesu. Standard ten obejmował 5 elementów.