Możliwość redukcji kosztów serwisowania aparatury medycznej w obecnych warunkach wydaje się być zadaniem graniczącym z niemożnością. Chwila refleksji zmienia jednak widzenie tego zagadnienia.

Jeszcze niedawno sprawność aparatu medycznego możliwa była do oceny wizualnej, wspartej prostymi pomiarami lub testami, a poziom inwazyjności aparatury – a tym samym poziom bezpieczeństwa pacjenta – był bardzo ograniczony. Gwałtowny postęp w elektronice – zastąpienie lamp elektronowych półprzewodnikami, a potem układami scalonymi, powszechność stosowania wielowarstwowych płyt do montażu owych układów scalonych, powszechność stosowania mikroprocesorów – sprawiły, że przy ocenie sprawności aparatu użytkownik polega przede wszystkim na informacji pochodzącej od tego aparatu, który po włączeniu informuje o poprawności działania (samotestowanie), a w przypadku uszkodzenia identyfikuje rodzaj usterki (samodiagnozowanie). Jednak z uwagi na stopień komplikacji przegląd okresowy aparatu lub jego naprawa wymagają od serwisanta nie tylko szerokiej wiedzy o urządzeniu, ale także specjalistycznych narzędzi, w tym niekiedy także dedykowanego oprogramowania oraz możliwości przejścia przez kody serwisowe (blokady) zakładane przez producentów aparatu.

Zobacz więcej